دانلود کتاب جوانان در طوفان غرائز

5 ۵۱۱

طوفان غرائز دانلود کتاب جوانان در طوفان غرائز

توضیحی در مورد کتاب و مطالب آن:

نسل جوان به دلیل سن و موقعیت خود در جامعه دارای اهمیت زیادی می باشند، به همین دلیل است باید به آنها توجه ویژه ای نمود. در صورتی که این قشر از جامعه به حال خود رها شوند دچار آسیب هایی خواهند شد که خانواده و جامعه هر دو متضرر خواهند شد.
کتاب فوق دارای پنج بخش می باشد که شامل مطالبی در مورد: جوانان و ویژگی های آن، جوانان و منجبلاب فساد، جوانان و زمینه های انحطاط، جوانان و مسائل مذهبی و جوانان و تهاجم فرهنگی.
تمام این موارد از مسائلی است که دامنگیر جوانان ما بوده و غربی هبا استفاده از تهاجم فرهنگی موجب به وجود آمدن مشکلات و گرفتاری های برای جوانان ما شده اند.
امید است این کتاب مورد قبول تمام بازدیدکنندگان جوان و خانواده های آنان قرار بگیرد.

مشخصات کتاب:

نام کتاب: جوانان در طوفان غرایز
نویسنده: همت سهراب پور
ناشر: دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم

منابع:

بیاد امام زمان

 

لینک کوتاه مطلب: http://nidamat.com/EPAmG
حمایت مالی از گناه شناسی

بسم الله الرحمن الرحیم

وَ جاهِدُوا بِأَمْوالِكُمْ وَ أَنْفُسِكُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ؛ وجهاد کنید در راه خدا با اموال و جانهایتان (توبه 41)

عزیزانی که تمایل دارند در اجر اخروی تعالی اخلاقیات در جامعه، نشر و تبلیغ احادیث و معارف اهل بیت علیهم السلام و انجام فریضه امر به معروف و نهی از منکر، شریک باشند تقاضا میشود که ما را در پرداخت هزینه های جاری سایت گناه شناسی از قبیل هاست، پشتیبانی فنی ، تالیف و تولید پستها و… یاری فرمایند.

نظر شما درباره این پست چیست؟

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

چهارده + یک =

۵ نظرات
  1. سرباز حضرت ولي عصر (عج) می گوید

    اعوذبالله من الشیطان الرجیم
    بسم الله الرحمن الرحیم
    سلام علیکم
    برادر عزیز و گرامی ، بنده درباره رضایت ناشر و رضایت نویسنده ، با مسئول کتابخانه قائمیه تلفنی گفت و گو ، کردم .

    ظاهرا ایشان اصلا رضایت ناشر برایشان مهم نیست.

    درباره یک تعداد زیادی کتاب از یک ناشر شماره گرفتم و تحقیق کردم. نویسنده راضی بود و ناشر ناراضی .

    خلاصه شدیدا احتیاط نمایید و به راحتی کتابهای موجود در کتابخانه قائمیه را با دیگران به اشتراک نگذارید.

    خدایی نکرده حق الناس به گردن انسان نادانسته ، می افتد.

    والعاقبه للمتقین
    التماس دعا
    یا مهدی

    1. سید محمد علوی زاده می گوید

      سلام علیکم
      متشکرم از انتقادتان
      مرجع تقلید ما هم مسئولیت را ب عهده اولین منتشر کننده می داند و لذا مسئولیتی بر عهده ما نیست.
      در ضمن قائمیه کتابهای زیادی را از دسترس خارج کرده است که ظاهرا صاحبان آنها راضی نبوده اند و احتمالا مواردی که از دسترس خارج نشده مشکل نداشته باشد.
      باز هم از شما تشکر می کنم بابت تذکرتان

      1. سرباز حضرت ولی عصر عج می گوید

        سلام علیکم
        از ما که سرباز حضرت ولی عصر (عج) هستیم ان شاء الله ، خداوند متعال انتظار تقلید از یک مرجع تقلید ندارد…

        ما ان شاء الله باید ورع ورزی را پیشه راه خود سازیم :

        اعوذبالله من الشیطان الرجیم
        بسم الله الرحمن الرحیم
        سلام علیکم

        ورع مداری*

        ورع حالتی است برگرفته از شدت تقوا و پرهیز گاری که فرد علاوه بر انجام واجبات، بر انجام مستحبات نیز با نشاط و علاقه مداومت می ورزد و علاوه بر ترک محرمات، از امور مشکوک و شبهه ناک نیز اجتناب می ورزد.

        ورع مقامی به مراتب بالاتر از تقواست. اگر در تقوا از حرام پرهیز و دوری شود، در ورع از زمینه گناه و نزدیک شدن به محیط گناه نیز پرهیز می شود!
        اگر در تقوا برانجام واجبات تاکید می شود، در ورع بر انجام مستحبات به عنوان کمر بند ایمنی برای انجام واجبات نیز تاکید می شود. و اگر شخص متقی از حرام و گناه دوری می نماید، شخص با ورع از صد کیلو متری حریم و زمینه گناه نیز فرار می کند.
        اما فواید و آثار ورع عبارتند از :
        ۱- نورانیت دل.
        ۲-وارد شدن به پاکی مطلق در زندگی.
        ۳-آسایش و آرامش روح و روان.
        ۴-رسیدن فرد به بالاترین درجات ایمان.
        ۵-نایل امدن به بالاترین و عالی ترین درجات بهشت.
        ۶-قبولی و فضیلت پیداکردن طاعات و عبادات، چنانچه پیامبر اکرم(ص) می فرماید:

        «رکعتان من رجل ورع أفضل من ألف رکعه من مخلط»

        «دو رکعت نماز فرد با ورع و پارسا، از هزار رکعت نماز کسی که حلال و حرام را به هم می آمیزد، با فضیلت تر و برتر است.»

        منبع حدیث:

        کتاب کنز العمّال فی سنن الاقوال و الافعال ، تالیف آقای علاءالدین علی بن حسام ، جلد ۴ ، صفحه۴۲۷ ، حدیث شماره۷۲۸۲

        ۷- استجابت دعا.
        ۸-سرعت و راحتی حساب و کتاب در قیامت.
        ۹-شکوه و هیبت در چهره،صلابت و قاطعیت در سیره، محبوبیت بین مردم و حکمرانی بر قلب ها و دل ها.
        ۱۰-وارد شدن به حریم دوستی و شیعگی اهل بیت (ع) .
        ۱۱-نایل آمدن به مقام ولایت حقیقی که همان مقام«سیادت باطنی و منا اهل بیتی » است.
        ۱۲-باعث لیاقت یافتن به همراهی و هم صحبتی با امام زمان(ع) و قرار گرفتن در شمار« اصحاب المهدی عج» که مقامی به مراتب بالاتر از «انصار المهدی عج» است.
        به سخن دیگر ورع مداری رمز ورود به خیمه گاه حضرت مهدی(عج) و همراهی همیشگی با اوست.

        *منبع: کتاب شریف خانواده و تربیت مهدوی،تالیف محمدباقرحیدری کاشانی و مرتضی آقاتهرانی،انتشارات طلیعه ظهور

        _____________________

        ورع ورزی و احتیاط منتظران امام عصر عج **

        منتظران فرج حضرت بقیه الله الاعظم ارواحنا فداه، باید در بالاترین سطح تقوا و ورع باشند، به طوری که در میان اطرافیان خود و حتی اهل شهر خویش در پاکی و خوبی، زبانزد و مشهور باشند.

        امام صادق (علیه السلام) به یکی از شیعیان خود به نام عیسی بن عبدالله که اهل قم بود، آنگاه که بر ایشان وارد شد، فرمودند:

        « یَا عِیسَى بْنَ‌ عَبْدِ اللَّهِ‌ لَیْسَ‌ مِنَّا وَ لاَ کَرَامَهَ‌ مَنْ‌ کَانَ‌ فِی مِصْرٍ فِیهِ‌ مِائَهُ‌ أَلْفٍ‌ أَوْ یَزِیدُونَ‌ وَ کَانَ‌ فِی ذَلِکَ‌ الْمِصْرِ أَحَدٌ أَوْرَعَ‌ مِنْهُ‌.»

        «ای عیسی بن عبدالله، از ما نیست و کرامتی هم ندارد هرکس که در شهری با صد هزار نفر جمعیّت یا بیشتر باشد و در آن شهر کسی باورع تر از او باشد!»

        منبع حدیث:

        کتاب شریف الکافی،تالیف آقای محمدبن یعقوب کلینی (ره)، جلد ۲، صفحه ۷۸

        شیعه ای که حقیقتاً در انتظار فرج مولایش می‌سوزد، باید باورع ترین انسان مؤمن در شهر خودش باشد و اگر چنین نباشد کرامت و شرافتی نزد خدا و اهل بیت (علیهم السلام) ندارد.

        در فرمایش دیگری حضرت موسی بن جعفر (علیه السلام) همین حقیقت را با تعبیر دیگری از پدر گرامی خود نقل فرموده اند:

        «کَثِیراً مَا کُنْتُ‌ أَسْمَعُ‌ أَبِی یَقُولُ‌ لَیْسَ‌ مِنْ‌ شِیعَتِنَا مَنْ‌ لاَ تَتَحَدَّثُ‌ الْمُخَدَّرَاتُ‌ بِوَرَعِهِ‌ فِی خُدُورِهِنَّ‌ وَ لَیْسَ‌ مِنْ‌ أَوْلِیَائِنَا مَنْ‌ هُوَ فِی قَرْیَهٍ‌ فِیهَا عَشَرَهُ‌ آلاَفِ‌ رَجُلٍ‌ فِیهِمْ‌ مِنْ‌ خَلْقِ‌ اللَّهِ‌ أَوْرَعُ‌ مِنْهُ‌.»

        «من از پدرم بسیار می‌شنیدم که می‌فرمود: از شیعیان ما نیست کسی که (در تقوا و ورع به اندازه ای شهرت نیافته باشد که) زنان پرده نشین در پس پرده خویش از ورع او سخن نگویند و از دوستان ما نیست کسی که در شهری با ده هزار نفر مرد باشد که در میان آنها خدا مخلوقی باورع تر از او داشته باشد.»

        منبع حدیث:

        کتاب شریف الکافی،تالیف آقای محمدبن یعقوب کلینی (ره)، جلد ۲، صفحه ۷۹

        عفّت و پاکیِ دوست امام عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف) باید آنقدر شدید باشد که حتی مخدّرات که پرده نشین هستند و تماس مستقیمی با مردان نامحرم ندارند، از ورع و پاکدامنی این مؤمن، در پس پرده سخن بگویند. آری؛ این است صفتِ منتظر فرج امام (علیه السلام).

        **منبع: کتاب شریف سلوک منتظران تالیف آقای بنی هاشمی انتشارات منیر

        _____________________

        معنا و مراتب ورع ***

        «ورع» در اصل به معناى پرهیز یا شدت پرهیز است و در لسان روایات به حد اعلاى تقوا اطلاق مى‌شود که با وجود آن نه تنها انسان از گناهان مسلم پرهیز مى‌کند بلکه از شبهات نیز دورى مى‌جوید.
        در روایات اسلامى نیز در حدیث معروف پیغمبر اکرم صلى الله علیه و آله تمام موضوعات به سه بخش تقسیم شده:

        «حَلالٌ‌ بَیِّنٌ‌ وَ حَرامٌ‌ بَیِّنٌ‌ وَ شُبَهاتُ‌ بَیْنَ‌ ذلِکَ‌ فَمَنْ‌ تَرَکَ‌ الشُّبَهاتَ‌ نَجا مِنَ‌ الْمُحَرَّماتِ‌ وَ مَنْ‌ أخَذَ بِالشُّبَهَاتِ‌ إرْتَکَبَ‌ الْمُحَرَّماتَ‌ وَ هَلَکَ‌ مِنْ‌ حَیْثُ‌ لا یَعْلَمُ‌»

        «امورى است درستى آن آشکار است که باید از آن پیروى کرد و امورى است که گمراهى آن آشکار است و باید از آن اجتناب نمود و امور مشکوک و مشتبه است در میان این دو؛ کسى که شبهات را ترک کند از محرمات آشکار رهایى مى‌یابد و کسى که به سراغ شبهات برود (تدریجاً) مرتکب محرمات مى‌شود و از آنجا که نمى‌داند هلاک خواهد شد».

        منبع حدیث:

        کتاب شریف بحار الانوار،تالیف آقای محمد تقی مجلسی (ره) ، جلد ۲ ، صفحه ۲۲۱

        در واقع شبهات حریم محرمات و همانند لبۀ پرتگاه است که بیم لغزش در آن و سقوط‍‌ در پرتگاه مى‌رود.
        بعضى از بزرگان «ورع» را به سه قسم تقسیم کرده‌اند که یکى از دیگرى برتر است: نخست ورع به معناى پرهیز از گناهان آشکار است که انسان را از فسق خارج کرده و موجب عدالت و قبول شهادت اوست و آن، ورع تائبین نامیده مى‌شود. قسم دیگرى از آن، همان حالت پرهیزگارى است که انسان را از شبهات دور مى‌سازد که به آن ورع صالحان مى‌گویند و قسم دیگرى از آن حالت پرهیزگارى است که حتى از امور حلالى که مى‌ترسد روزى او را به حرام بکشاند پرهیز مى‌کند و نام ورع متقین بر آن گذارده شده است. قسم دیگر، ورع به معناى صرف نظر کردن از آنچه غیر خداست براى ترس از ضایع شدن ساعتى از عمر در امرى بیهوده (و آن درجۀ اعلاى ورع است) و به آن ورع صدیقین مى‌گویند

        همان‌گونه که در حدیثى از پیغمبر اکرم صلى الله علیه و آله مى‌خوانیم:

        «لاَ یَبْلُغُ‌ عَبْدٌ أَنْ‌ یَکُونَ‌ مِنَ‌ الْمُتَّقِینَ‌ حَتَّى یَدَعَ‌ مَا لاَ بَأْسَ‌ بِهِ‌ حَذَراً لِمَا بِهِ‌ الْبَأْسُ‌.»

        « کسى از متقین محسوب نمى‌شود مگر این‌که امورى را که ذاتاً اشکالى ندارد ترک کند به سبب ترس از افتادن در امورى که حرام است.»

        منبع حدیث:

        کتاب شریف بحار الانوار، تالیف آقای محمد تقی مجلسی ، جلد ۷۴،صفحه ۱۶۴ ،حدیث شماره ۹۲

        امیرالمومنین امام علی (علیه السلام) در حکمت ۳۷۱ کتاب شریف نهج البلاغه می فرماید:

        «وَ لَا مَعْقِلَ‌ أَحْسَنُ‌ مِنَ‌ الْوَرَعِ‌.»

        «هیچ پناهگاهى بهتر و نگهدارنده‌تر از ورع (و پرهیز از شبهات) نیست»؛

        لغزش‌هاى انسان در بسیارى از موارد در امور شبهه‌ناک است که انسان را به پرتگاه محرمات مسلم شرع سوق مى‌دهد. کسى که داراى ورع و پرهیز از شبهات است در پناهگاه مطمئنى قرار گرفته که او را از چنین لغزشى بازمى‌دارد.

        در حکمت چهارم کتاب شریف نهج البلاغه نیز شبیه این جمله گذشت آن‌جا که مى‌فرماید:

        «الْوَرَعُ‌ جُنَّه»

        «ورع، سپر محکمى است.»

        امام باقر علیه السلام مى‌فرماید:

        «إِنَّ‌ أَشَدَّ الْعِبَادَهِ‌ الْوَرَعُ‌»

        «دشوارترین عبادت ورع است.»

        منبع حدیث:

        کتاب شریف الکافی ، تالیف آقای محمدبن یعقوب کلینی (ره)،جلد ۲،صفحه ۷۷

        زیرا علاوه بر ترک محرمات و انجام واجبات، انسان را از ارتکاب شبهات بازمى‌دارد.
        در حدیث دیگرى آمده است که یکى از یاران امام صادق علیه السلام خدمتش عرض کرد: من توفیق زیارت شما را چند سال یک‌بار پیدا مى‌کنم دستورى بیان فرما که به آن عمل کنم (و ضامن سعادتم باشد). امام علیه السلام فرمود:

        «أُوصِیکَ‌ بِتَقْوَى اللَّهِ‌ وَ الْوَرَعِ‌ وَ الاِجْتِهَادِ وَ اعْلَمْ‌ أَنَّهُ‌ لَا ینْفَعُ‌ اجْتِهَادٌ لَا وَرَعَ‌ فِیهِ‌»

        «تو را به تقواى الهى و ورع و تلاش و کوشش (در مسیر اطاعت پروردگار) سفارش مى‌کنم و بدان که تلاش بدون ورع نتیجه‌بخش نخواهد بود».

        منبع حدیث:

        کتاب شریف الکافی ، تالیف آقای محمدبن یعقوب کلینی (ره)،جلد ۲،صفحه ۷۶

        ***منبع :کتاب شریف پیام امیرالمومنین علیه السلام شرحی جامع و نوین بر نهج البلاغه تالیف آقای مکارم شیرازی

        _____________________

        رسول الله(صلّى اللّه علیه و آله):

        «أَیُّهَا النَّاسُ‌ حَلاَلِی حَلاَلٌ‌ إِلَى یَوْمِ‌ الْقِیَامَهِ‌ وَ حَرَامِی حَرَامٌ‌ إِلَى یَوْمِ‌ الْقِیَامَهِ‌ أَلاَ وَ قَدْ بَیَّنَهُمَا اللَّهُ‌ عَزَّ وَ جَلَّ‌ فِی اَلْکِتَابِ‌ وَ بَیَّنْتُهُمَا فِی سِیرَتِی وَ سُنَّتِی وَ بَیْنَهُمَا شُبُهَاتٌ‌ مِنَ‌ الشَّیْطَانِ‌ وَ بِدَعٌ‌ بَعْدِی مَنْ‌ تَرَکَهَا صَلَحَ‌ أَمْرُ دِینِهِ‌ وَ صَلَحَتْ‌ لَهُ‌ مُرُوءَتُهُ‌ وَ عِرْضُهُ‌ وَ مَنْ‌ تَلَبَّسَ‌ بِهَا وَ وَقَعَ‌ فِیهَا وَ اتَّبَعَهَا کَانَ‌ کَمَنْ‌ رَعَى غَنَمَهُ‌ قُرْبَ‌ الْحِمَى وَ مَنْ‌ رَعَى مَاشِیَتَهُ‌ قُرْبَ‌ الْحِمَى نَازَعَتْهُ‌ نَفْسُهُ‌ إِلَى أَنْ‌ یَرْعَاهَا فِی الْحِمَى أَلاَ وَ إِنَّ‌ لِکُلِّ‌ مَلِکٍ‌ حِمًى أَلاَ وَ إِنَّ‌ حِمَى اللَّهِ‌ عَزَّ وَ جَلَّ‌ مَحَارِمُهُ‌ فَتَوَقَّوْا حِمَى اللَّهِ‌ وَ مَحَارِمَهُ‌ الْخَبَرَ.»

        «ای مردم حلال من حلال است تا روز قیامت،و حرام من حرام است تا روز قیامت آگاه باشید که خدا عز و جل هر دو را در قرآن خود بیان کرده و من هم در روش و سنتم بیان کردم و میان این دو، موارد شبهه ناکی است از ناحیه شیطان و بدعتهایی که پس از من خواهد بود،هر که آنها را وانهد امر دینش خوبست و هم مردانگى و آبرویش بجا است و هر که به آنها آلوده شود و در آنها داخل شود و از آنها پیروى کند چون کسى باشد که گوسفندش را نزدیک قرقگاه چراند و هر که چنین کند نفسش او را به جایی می رساند که گوسفندها در قرقگاه بچراند. آگاه باشیدکه هر پادشاهى را قرقگاهى باشد . قرقگاه خدا عز و جل محرمات او است خود را از قرقگاه خدا و محرماتش برکنار دارید.»

        کتاب شریف بحار الانوار ،تالیف آقای محمدباقر مجلسی (ره)، جلد ۲ ، صفحه۲۶۱

        در عصر جاهلیت یا در عصر خلفاء برای یک سری از افراد منطقه ای را قرق می کردند و می گفتند آنجا شکارگاه سلطان است و کسی نباید در آنجا وارد شود. گاه بعضی از چوپانان، گوسفندان خود را نزدیک آن منطقه می بردند و گاه بعضی از حیوانات وارد قرقگاه می شدند.

        محرمات همان منطقه ی ممنوعه قرقگاه است. در مقابل، منطقه ای آزاد است که موارد حلال است. منطقه ای هم در این میان است که همان مشتبهات است.

        خداوند قرقگاه دارد که همان محرمات است و بشر نباید وارد آنها شود و حتی نباید نزدیک آن هم شد یعنی نباید مشتبهات را هم مرتکب شد زیرا این ارتکاب موجب می شود که فرد به ارتکاب حرام جرات پیدا کند.

        منبع توضیح: مرجع تقلید آقای سبحانی

        _____________________

        لزوم احتیاط و ورع ورزی در عصر غیبت و فتنه های آخرالزمان****

        معصوم علیه‌السلام اهل خطا و خطیئه نیست، ولی غیر معصوم هرچند از علمای بزرگ و جلیل‌القدر باشد، خالی از خطا نیست؛ لذا نباید مشکوکات اقوال و آرای آنها را به‌واسطه عظمت شأن و بزرگی مقامشان پذیرفت،بلکه تنها در واضحات و مسلمات باید مطابق نظرشان بود، و در مشکوکات باید گفت: نَعْتَقِدُ بِمَا اعْتَقَدَ بِهِ جَعْفَرُ‌ بن ‌مُحَمد وَ الْمَهْدِی علیهم‌السلام (به آنچه حضرت جعفر‌بن‌محمد و حضرت مهدی علیهم‌السلام بدان اعتقاد دارند، معتقدیم)

        زراره در یک روز در یک مجلس هشت حکم و مسئله درباره وضو از محضر امام علیه‌السلام یاد گرفت. اما در زمان غیبت و حیلولت میان مردم و معصوم علیه‌السلام، برخی از بزرگان که درس خارج می‌گفتند گاهی شانزده روز تحصیلی مباحثه می‌کردند و آخرش از احتیاط در یک حکم خارج نمی‌شدند؛ زیرا نمی‌شود بدون ظفر به دلیل شرعی از مسئله خارج شد و بدون دلیل فتوا صادر نمود.
        آری، با حیلولت و فاصله‌انداختن میان مردم و امام علیه‌السلام نگذاشتند حتی مسئله یاد بگیریم، تا چه رسد به عمل به مسائل. چقدر خیانت است!

        چقدر باید خائف و متوسل باشیم. در معلومات و یقینیات باید خائف و متوسل باشیم، تا چه رسد به مجهولات و مشتبهات.

        از حضرت رسول صلّی‌اللّه‌علیه‌وآله‌وسلم درباره آخرالزمان و فتنه‌های آن نقل شده که فرموده‌اند: «تشخیص تکلیف در آن زمان مشکل است»؛ پس چه باید کرد؟

        اگر به دست آوردن تکلیف مشکل باشد، احتیاط کردن که مشکل نیست. باید توقف کرد و احتیاط نمود.

        ****منبع: تالیفی از فرمایشات گوناگون آقای بهجت(ره)

        _____________________

        یک مسلمان شیعه در عصر غیبت دو راه دارد:

        الف. تقلید؛ یعنی طبق فتاوا و نظریات مجتهدی که واجد شرایط است عمل کند.

        ب. احتیاط؛ یعنی بر اساس نظریه تمامی و یا گروهی از مجتهدین وظیفه خود را انجام دهد. به این معنی که اگر مجتهدی کاری را جایز و دیگری حرام می‌داند، آن کار را ترک کند؛ و اگر مجتهدی کاری را واجب و دیگری مباح می‌داند، آن را به‌جا آورد.

        والعاقبه للمتقین
        التماس دعا
        یا مهدی

  2. مُطلَق می گوید

    شما چی می فهمی از درد مرد مطلقه؟ اگر به کتاب و این کارها بود که وضع جامعه این نبود

    برای نکبت و فقر مردم چرا مطلبی نمی گذاری و مطالبه نمی کنی؟

    1. سید محمد علوی زاده می گوید

      چشمتان را باز کنید و به همه جای سایت سر بزنید همه چیز را خواهید دید