این دسته درباره فقدان ها یا حبط و نابودی اعمال صالح است و به اموری پرداخته می شود که موجب حبط می شوند.
کلمه حبط به معنای باطل شدن عمل، و از تاثیر افتادن آن است و در قرآن هم جز به عمل نسبت داده نشده، آنچه خدای تعالی در باره ی اثر حبط بیان کرده، باطل شدن اعمال انسان هم در دنیا و هم در آخرت است، پس حبط ارتباطی با اعمال دارد،البته از جهت اثر آخرتی آنها.

کسی که اعمال خیرش تباه است: اهل دنیا

«مَن كَانَ يُرِيدُ الْحَيَوةَ الدُّنْيَا وَ زِينَتَهَا نُوَفّ إِلَيْهِمْ أَعْمَلَهُمْ فِيهَا و هُمْ فِيهَا لَا يُبْخَسُونَ* أُوْلَئِكَ الَّذِينَ لَيْسَ لَهُمْ فِى الآخِرَةِ إِلَّا النَّارُ [...]