آرشیو دسته:

احتکار

در این دسته درباره گناه اقتصادی احتکار و پیرامون آن بحث می شود.

احتکار در اصطلاح فقهی به نگهداری کالای ضروری خاص در صورت کمیاب شدن آن در بازار، با هدف فروختن آن به بهای بیشتر؛ و احتکار کننده را محتکر گویند. برخی قید خرید را در تعریف احتکار افزوده‌اند و گفته‌اند خرید کالا و و خودداری از عرضه آن به بازار، در صورت کمیاب شدن و نیاز مردم به آن، احتکار است. اما برخی دیگر حبس کالا را به صورت مطلق (از هر راهی به دست آورده باشد، مانند زراعت و تجارت) احتکار می‌دانند.

به مشهور فقیهان شیعه نسبت داده‌اند که احتکار را حرام و مربوط به کالاهای ضروری، به‌ویژه مواد خوراکی دانسته‌اند (به قول مشهور احتکار تنها در گندم، جو، خرما، کشمش و روغن ثابت است). البته برخی از فقیهان دایره حکم احتکار را گسترش داده و معتقدند احتکار همه کالاهای موردنیاز جامعه را در برمی‌گیرد.

ذخیره کردن مواد غذایی برای خود یا خانواده یا امری دیگر احتکار محسوب نمی‌شود.

محروم از بوی بهشت: محتکر

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هر كس بيش از چهل روز احتكار كند، بوى‏ بهشت‏، كه از مسافت پانصد سال به مشام مى‏رسد، بى‏ ترديد بر او حرام است. مَنِ احْتَكَرَ فَوقَ أربَعينَ يَوما، فإنَّ الجَنّةَ تُوجَدُ رِيحُها مِن مَسيرَةِ خَمسِمائةِ عامٍ، و إنّهُ لَحَرامٌ علَيهِ. بحار الأنوار: 103/ 89/ 11.

کسی که اعمال خیرش تباه است: آرزو کننده گرانی!

پيامبر خدا صلى ‏الله ‏عليه ‏و آله: هر كس يك شب گرانی را براى امّت من بخواهد، خداوند عملِ چهل سالش را تباه مى‏سازد. مَن تَمَنَّى الغَلاءَ عَلى امَّتي لَيلَةً، أحبَطَ اللّهُ‏ عَمَلَهُ‏ أربَعينَ سَنَةً. تاريخ بغداد: 4/ 60/ 1676، تاريخ دمشق: 57/ 4/ 11905 كلاهما عن ابن عمر، كنز العمّال: 4/ 98/ 9721.

بازاریان ملعون!

هشدار شدید الحن پیامبر (ص) که باید جدی گرفته شود!! ذخیره کردن مواد غذایی برای خود یا خانواده یا امری دیگر احتکار محسوب نمی‌شود. البته وقتی شایعه می شود که فلان جنس کمیاب شده عده ای در خانه های خود آن را انبار می کنند در حالی که اگر واقعاً شایعه درست باشد بهتر است همه با هم مصرف کنیم و اگر کمبودی هم هست همه با هم تحمل نماییم. به گزارش گناه شناسی به نقل از تراز : احتکار در لغت به معنای نگهداری طعام به انتظار گران شدن آن است. جوهری در صحاح گفته: "الاحتکار: جمعُ الطعامِ و حبسه یَتَربّصُ به الغلاء؛ جمع کردن و انبار کردن…

شدت گناه احتکار

امیرمومنان علی علیه السلام : «أیُّما رجُلٍ اشْتَرى طَعاما فکَبسَهُ أربَعینَ صَباحا یُریدُ بهِ غَلاءَ المُسلِمینَ، ثُمَّ باعَهُ فتَصدّقَ بثَمنِهِ لَم یَکُنْ کَفّارَةً لِما صَنَعَ.» «هرکس مواد غذایى بخرد و براى این که آن را به مسلمانان گران بفروشد چهل روز انبار کند و پس از چهل روز آن را بفروشد و همه درآمد آن را هم صدقه بدهد کفاره گناه او نخواهد شد.» (امالی طوسی، ص ۶۷۶)