مرور موضوع:

تهمت و قذف

بسم الله الرحمن الرحیم
تهمت یا بهتان، از گناهان کبیره یعنی كسى را به بدى متهم كردن یا نسبت دروغین و ناروا به کسی دادن .
تهمت از ریشه‌ی «وهم» به معنی گمان مى‌باشد که «واو» آن به « تا» تبدیل شده است.
بهتان هم از ماده « بهت » به معنای متحیّر ساختن و شدن، عاجز و ناتوان شدن است و در لغت به معانیِ کذب ، دروغ بستن و افترا زدن آمده است.بهتان از آن رو بر افترا و دروغ بستن اطلاق می‌شود که چنین کاری شنونده یا فرد مورد افترا را مبهوت و متحیّر می‌سازد.
قذف هم نوعی تهمت است و در لغت عبارت است از مطلق رمى یعنى افکندن سنگ و … ولى در اصطلاح فقه یعنی رمى به زنا یا لواط است یعنى به فردى تهمت زدن و نسبت ناروا دادن و گفتن این که او زنا کار یا اهل لواط است.
قذف از جمله گناهانی است که حد شرعی دارد.