آرشیو دسته:

یأس و ناامیدی از رحمت خدا

بسم الله الرحمن الرحیم

در این دسته درباره گناه کبیره باطنی یأس و ناامیدی از رحمت خداوند و مسائل پیرامون آن بحث خواهد شد.

معنای یأس

کلمه «یأس» مقابل طمع است و در لغت به معنای انقطاع انتظار و توقع انسان از رسیدن چیزی، به خود است.[1]

در اصطلاح اخلاقی، یأس عبارت است از حالتی که در مقام عجز و ناتوانی در نفس انسان پدید می‌آید و به‌طورکلی قطع امید از کاری را یأس می‌گویند.[2]

در این دسته مقصود ما یاس و ناامیدی از رحمت خداست یعنی مأیوس شدن از رحمت خدا و بخشایش او که ضد رجاء و امیدواری به پروردگار است.

انواع یأس

اگر انسان سخنان معصومین (علیهم‌السلام) را در رابطه با یأس بنگرد، این مطلب را درمی‌یابد که یأس صفتی برای انسان است که هم می‌تواند از فضائل اخلاقی شمرده شود و هم از رذایل؛ بنابراین یأس بر دو نوع است:

1-یأس مذموم و ناپسند:

همان ناامیدی از رحمت خدا که اشاره شد.

 «انّه لاییأس مِن روحِ اللّه الاّ القَوم الکافِرون؛ هیچ‌کس جز کافران از رحمت خدا، نومید نگردد.» (یوسف: 87)

2-یأس ممدوح و پسندیده:

اگر انسان انتظار تفضل و عنایت از خلق خدا نداشته و چشم امیدش فقط به خدای منان باشد، این‌چنین نومیدی‌ای مورد سفارش معصومین (علیهم‌السلام) بوده است. در روایات این یأس با عنوان‌های مختلفی آمده است:

آ.عزت مؤمن:

 امام صادق علیه‌السلام می‌فرمایند: «قطع امید کردن ازآنچه مردم دارند، مایه عزت دینی مؤمن است.»[3]

ب.بهترین ثروت:

امام باقر علیه‌السلام می‌فرمایند: «بهترین سرمایه اعتماد به خداست و چشم طمع برکندن ازآنچه مردم دارند.»[4]

ج.راحتی نفس انسان:

 امام صادق علیه‌السلام می‌فرمایند: «راحت‌ترین راحتی‌ها (برای انسان)، نومیدی از مردم است.»[5]


[1]. مصطفوی، حسن؛ التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، بنگاه ترجمه و نشر کتاب، 1360 ش، ج 14، ص 223.

[2]. سجادی، سید جعفر؛ فرهنگ معارف اسلامی، تهران، انتشارات دانشگاه تهران، 1373 ش، سوم، ج 3، ص 2192.

[3]. شیخ حر عاملی، محمد بن حسن؛ وسایل الشیعه، قم، مؤسسه آل البیت لإحیاء التراث، 1409 ه، ج 9، ص 449.

[4]. همان، ج 9، ص 452.

[5]. علامه مجلسی، محمدباقر؛ بحارالانوار، لبنان، مؤسسه الوفاء بیروت، 1404 ه، ج 75، ص 249.

۱۹ گناه کبیره که در قرآن آمده است

«عمروبن عبيد» از امام صادق عليه السلام درباره گناهان كبيره‏اى را كه در قرآن آمده است پرسید. حضرت هم 19 گناه کبیره ذیل را با اشاره به آیات قرآن معرفی نمودند: 1-  شرك به خداست(بزرگترين گناهان كبيره) 2- نااميدى از رحمت خدا 3- ايمنى از مكر (عذاب و مهلت) خدا 4- عقوق (و آزار) والدين 5- كشتن انسانِ بى‏ گناه 6- نسبت نارواى زنا به زن پاكدامن 7- خوردن مال يتيم 8- فرار از جبهه جهاد 9- ربا خوارى 10- سحر و جادو 11- زنا 12- سوگند دروغ براى گناه 13- خيانت در غنايم جنگى 14- نپرداختن…

تشبیه دنیا به بازی مارپله

غروراستاد محمد رضا رنجبر: ببین ! توی بازی مار پله گاه یکی بالاست و  با نیش مار پایین می آید، ویکی هم پایین است  و برابرش نردبان , و با همان بالا می رود ؛ و دنیا در نگاه قرآن کریم" لعب" یعنی بازی است ،  پس هم مار دارد و هم پله؛ حال ،  اگر بالایی مغرور نباش! چون دنیا پر از مار است ؛ و اگر پایینی ، مایوس نباش! چون دنیا پر از نردبان است ؛

انسان به چه کسی واگذار می گردد؟

پيامبر صلي الله عليه و آله : لا وُكِلَ ابْنُ آدَمَ اِلاّ اِلى مَنْ رَجاهُ وَلَوْ اَنَّ ابْنَ آدَمَ لَمْ يَرْجُ اِلاَّ اللّه َ ما وُكِلَاِلى غَيْرِهِ؛ انسان به همان كسى واگذار مى شود كه به او اميد بسته است و اگر انسان جز به خدا اميد نبندد به غير خدا واگذار نمى شود.

گناهی بسیار بزرگ بر روی سایر گناهان یا همان قوز بالا قوز

اگر کسی هر قدر هم معصیت کرده باشد، نباید از رحمت الهی مأیوس شود و احساس کند که خدا دیگر هرگز او را نخواهد بخشید. هرکس این حالت یأس را داشته باشد، باید بداند که علاوه بر معصیت‌هایی که انجام داده، گرفتار معصیتِ کبیرة دیگری است که «یأسِ از روح الله» نامیده می‌شود. خدای مهربان هرگز به کسی اجازة مأیوس شدن از رحمتش را نداده است. این حیله و نیرنگِ شیطان است که انسانهای گرفتارِ گناه را، از آمرزش الهی مایوس کند، تا آنها هرگز رو به سوی توبه نیاورند. انسانِ گنهکار، به هر اندازه که بار گناه داشته باشد، درِ توبه و بازگشت به سوی خدا…

نا امیدى از توبه

✳◄ سوال : اگر کسى در زندگى اشتباه کند، آیا خدا توبه اش را می پذیرد و او را مى‌بخشد یا باید ناامید شد؟ پاسخ : وبه حقیقى و جدى به پیشگاه خداوند غفار، موجب بخشیده شدن گناه (اگرچه کبیره باشد) مى‌شود و ناامید شدن از حضرت حق، خود گناه است ولى باید توجه داشت که اگر حق الناس در میان است، باید پرداخت شود و نیز چنانچه حق الله از قبیل قضاى نماز یا روزه بر عهده شخص است باید جبران شود. ............................................................................................ منبع :…

گناهی که در عرفه هم بخشیده نمی شود؟

امیر مؤمنان علی(ع) درباره راز وقوف در عرفات فرمود: «عرفات، خارج از مرز حرم است و مهمان خدا باید بیرون دروازه، آن قدر تضرع کند تا لایق ورود به حرم شود».  از این رو، شب و روز عرفه دعاهای مخصوصی دارد که جزو فضایل برجسته و آداب مهم روز عرفه است.  در حقیقت، خداوند این گونه مهمانان خود را برای ورود به خانه ای که پیامبران به طهارت آن قیام و اقدام کرده اند، تطهیر و پاک می کند؛ زیرا خداوند در خانه پاک، تنها مهمانان پاک را می پذیرد.اسرار عرفات اسرار عرفات فراوان است و برخی از آنها که در حدیث شبلی به آنها اشاره شده عبارت است…

مکانیزم صد بار اگر توبه شکستی باز آی!

 امام محمدباقر(علیه‌السلام: کُلَّما عادَ المؤمِنُ بِالاِستغفارِ وَالتَّوبَةِ عادَاللهُ عَلَیهِ بِالمَغفِرة.هر بار که مؤمن توبه و استغفار خود را تجدید کند خدا نیز مغفرت و آمرزش خود را برای وی تجدید می‌نماید.(سفینه، ج 1، ص 127)

نوشته روی پیشانی شرابخوار

رسولُ اللّهِ صلى الله علیه و آله: یَخرُجُ الخَمّارُ مِن قَبرِهِ مَکْتوبٌ بَینَ عَینَیْهِ: آیِسٌ مِن رَحمَةِ اللّهِ. میگسار، در حالى از گور خود خارج مى‏ شود که بر پیشانیش نوشته شده است: نومید از رحمت خدا. کنز العمّال: 43958.

استعجال (بی صبری در اجابت دعا)

کسی که دعا می کند و از درگاه خداوند درخواستی دارد چون خواسته اش برآورده نمی شود و دعایش مستجاب نمی گردد، ممکن است گمان کند که نظر رحمت خداوند از او برگشته است و ناامید گردد. امام صادق(علیه السلام) می فرمایند: لا یزال المۆمن بخیر و رخاء و رحمة من اللَّه، مالم یستعجل فیقنط، فیترک الدعاء قلا له: کیف یستعجل؟ قال: یقول: قد دعوت منذکذا و کذا و لا اری الاجابة؛ مۆمن پیوسته در نیکی و راحتی و مهربانی خداست تا زمانی که استعجال نکند پس چون استعجال کند نومید می شود و دعا را ترک می کند. راوی می گوید: از ایشان پرسیدم: چگونه استعجال…