آرشیو دسته:

جاسوسی برای دشمنان

بسم الله الرحمن الرحیم

در این دسته درباره گناه و جرم جاسوسی برای دشمنان بحث می‌کنیم.

جاسوسی در لغت به معنای خبرچینی برای دشمن است.

جاسوسی در اصطلاح عبارت است از گردآوری و گزارش مخفیانه اخبار و اطلاعات سر‌ی کسی یا مؤسسه‌ای و یا کشوری به‌طرف مقابل یا افراد و یا کشور ذی‌نفع.

واژه‌های معادل جاسوس در زبان عربی و متون دینی عبارت‌اند از عین (جمعِ آن: عیون)، صاحب الخبر، مُنهی و گاه مُشرف.

امروزه جاسوسی به کار به دست آوردن اطلاعات طبقه‌بندی‌شده بدون اجازه و اطلاع صاحب آن گفته می‌شود.

یکی از مصادیق بارز و قدیمی جرائم علیه امنیت ملی است. جاسوسی معمولاً جرمی سازمان‌یافته و درعین‌حال فراملی است چراکه در آن اطلاعات حیاتی یک کشور از طریق یک نظام سازمان‌یافته و منابع انسانی، نه ابزاری مثل ماهواره‌های اطلاعاتی کشورها، در اختیار کشور یا کشورهای دیگر قرار می‌گیرد.

گارو حقوقدان غربی در تعریف جاسوسی بیان می‌کند: جاسوسی عبارت است از جمع‌آوری و تملیک اطلاعات و تعلیمات اسناد قابل‌استفاده یک کشور خارجی بر ضد امنیت کشور خارجی دیگر. جاسوسی ممکن است که در سطح و اجتماعات کوچک‌تر نیز روی دهد. به‌عنوان‌مثال ممکن است بعضی از افراد اطلاعات خصوصی دیگران را بنا به انگیزه‌های مختلف جمع‌آوری کنند. هم‌چنین ممکن است بعضی از سایت‌ها یا نرم‌افزارها اطلاعات خصوصی افراد را جمع‌آوری کنند.

از مصادیق فتنه گری: جاسوسی برای کفار

خداوند در سوره نساء درباره منافقينی که به افشای اسرار می پردازند، مى ‏فرمايد:وَ إِذا جاءَهُمْ أَمْرٌ مِنَ الْأَمْنِ أَوِ الْخَوْفِ أَذاعُوا بِهِ‏  (النساء/83)«هرگاه به آنها مطلبى راجع به امنيت و ناامنى برسد آن را فاش مى‏كنند»