آرشیو دسته:

اعمال لسانی (زبانی)

بهترین دعا در ماه شعبان

از امام رضا (علیه‌السلام) سؤال می‌شود بهترین دعا در ماه شعبان کدام دعاست؟ ایشان در جواب پاسخ می‌فرمایند: «استغفار، همانا کسی که در ماه شعبان هرروز 70 مرتبه استغفار نماید همانند کسی است که در سایر ماه‌ها 70 هزار بار این ذکر را گفته باشد. راوی می‌گوید: پرسیدم چگونه استغفار کنم؟ فرمود: بگو: أَسْتَغْفِرُ اللَّهَ وَ أَسْأَلُهُ التَّوْبَةَ  (از خداوند طلب آمرزش می‌کنم و از او پذیرش توبه می‌خواهم.) «الِاسْتِغْفَارُ إِنَّ مَنِ اسْتَغْفَرَ فِی شَعْبَانَ کلَّ یَوْمٍ سَبْعِینَ مَرَّةً کانَ کمَنِ اسْتَغْفَرَ فِیاستغفا غَیْرِهِ مِنَ…

پنج ندای قبر در هر روز

پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) فرمود: قبر هرروز با پنج جمله، ندا می‌دهد: ۱. من خانه تنهایی هستم، پس انیس و همرازی به‌سوی من بیاورید. ۲. من خانه تاریکی هستم، پس به‌سوی من چراغ همراه آورید. ۳. من خانه خاکی هستم پس فرش همراه داشته باشید، ۴. من خانه فقر و نداری هستم، پس گنج همراه بیاورید ۵. من خانه مارها هستم پس پادزهر با خود حمل کنید؛ و اما انیس، تلاوت قرآن است، و امّا چراغ نماز شب است، و اما فرش، عمل نیک است، و اما گنج لا اِله اِلّا الله است، و اما پادزهر آن، صدقه است. اَلْقَبْرُ…

ملتزم، حدفاصل بین حجرالاسود و درب کعبه، مکانی برای اعتراف بنده به گناه و آمرزش از طرف خداوند

از امام صادق (علیه السلام) نقل شده که: وقتی حضرت آدم (علیه السلام) بر اثر ترک اولی، از بهشت رانده شد، به سرزمین مکه آمد و به انجام مراسم حج در منا و عرفات و مشعر و مکه پرداخت و پس از طواف کعبه به ملتزم (قسمتی از دیوار و پایین دیوار کعبه را که در یک سوی آن حجرالاسود و در سوی دیگرش درب کعبه قرار دارد، «ملتزم» می‌نامند که گنهکاران صورت یا سینه خود را به آن می‌چسبانند و ملازم آنجا می‌شوند و دعا می‌کنند) رفت، جبرئیل بر او نازل شد و به او گفت: به گناهان خود در این مکان اقرار کن، آدم در آنجا ایستاد و عرض کرد: «پروردگارا! برای هر…

شرط نجات از منجلاب گناه

امام محمد باقر (علیه السلام) می‌فرمایند: وَ اللَّهِ مَا یَنْجُو مِنَ الذَّنْبِ إِلَّا مَنْ‏ أَقَرَّ بِهِ به خدا سوگند، تنها کسی از گناه نجات پیدا می‌کند که به آن، اعتراف کند. (بحار الأنوار: 6/ 36/ 56.) تبیین حدیث : یعنی این‌طور نباشد که گناه کند و بعد هم به روی خودش نیاورد و بگوید: خدا می‌بخشد. این مطلب یک دلیل دارد و آن این است: پروردگار عالم دوست ندارد غرور انسان در مقابل دیگران شکسته شود. امّا از طرفی دوست ندارد که انسان در مقابل خدا هم متکبّر باشد. انسان باید در مقابل خدا، ذلیل و خاضع و خاشع باشد. از…

دو اعتراف و اقراری که خداوند از بندگانش می خواهد: اقرار به نعمت و اقرار به گناه

امام محمد باقر علیه السلام: والله قسم كه خداوند متعال از مردم جز این دو را نخواسته است: به نعمتهاىش اعتراف كنند تا برایشان زیاد کند و به گناهانشان اقرار کنند تا آنها را بيامرزد. لَا وَ اللَّهِ مَا أَرَادَ اللَّهُ‏ تَعَالَى‏ مِنَ‏ النَّاسِ‏ إِلَّا خَصْلَتَيْنِ‏ أَنْ يُقِرُّوا لَهُ بِالنِّعَمِ فَيَزِيدَهُمْ وَ بِالذُّنُوبِ فَيَغْفِرَهَا لَهُمْ. الكافي (ط - الإسلامية)، ج‏2، ص: 426 توضیح حدیث توسط آیت الله قرهی: والله قسم خدا از مردم، چیزی نخواسته، مگر دو مورد. این دو مورد چیست؟ پروردگار عالم دو اقرار را از مردم…

اقرار به گناه، گناه است، چون قبح گناه را از بی می‌برد

دلیل اینکه می‌فرمایند: اقرار به گناه خودش گناه است، به این است که قبح قضیّه آرام آرام از بین می‌رود. وقتی دو بار بگویند که نعوذبالله در فلان منطقه دزدی شده است، (و برخورد نشود) سومین بار و چهارمین بار هم خبر برسد، دیگر آرام آرام دزدی رایج می‌شود. دوبار بگویند: فلان جا اختلاس شده، بعد از سومین و چهارمین بار، دیگر قبح آن ریخته می‌شود. اگر اوّلین بار که اختلاس می‌شد، اعدام می‌کردند، در جامعه رواج پیدا نمی‌کرد. حکم مختلس، اعدام است. بنده مبانی فقهی آن را هم دارم که در اینجا جای بحثش نیست. امّا کجا مختلس اعدام می‌شود؟! بعد…

آثار دنیوی صله رحم

چکیده: صله رحم زندگی مادی انسان را توسعه می‌دهد؛ از جمله موجب توسعه روزی، رشد و افزایش اموال و آبادی شهرها و خانه‌ها می‌گردد، عمر انسان را طولانی و مرگ را به تاخیر می‌اندازد، به انسان آقایی می‌بخشد و او را محبوب اطرافیان می‌نماید، دشمنان را خوار، و بلا را از محیط زندگی انسان دور، و مانع مرگ بد می‌شود. صله رحم یکی از رفتارهای پر ثمر و بابرکت است، رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلم می‌فرمایند: «إِنَّ أَعْجَلَ‏ الْخَيْرِ ثَوَاباً صِلَةُ الرَّحِمِ»،؛ «کار خیری‌که زودتر از هر کار…

اعتراف به گناه در نزد بنده، آری یا خیر؟

پرسش1: آیا در اسلام می‌توان پیش کسی اعتراف به گناه کرد؟ پاسخ : از نظر اسلام انسان اجازه ندارد گناهان (کوچک یا بزرگ) خود را در مقابل دیگران بازگو کند و اسرار خود را فاش نماید. از نظر اسلام آبروی انسان‌ها آنقدر با ارزش است که اعتراف به گناه تنها باید در پیش گاه پروردگار متعال آنهم به جهت توبه و در خواست بخشش باشد. انسان با اعتراف به گناه نزد خداوند نه تنها آبرو و ارزش خود را از دست نمی‌دهد بلکه کسب ارزش و آبرو می‌کند. این ویژگی مخصوص خداوند است اما غیر خداوند هر چند رازدار باشند و نزد دیگران گناهان اشخاص را افشا نکنند،…

اعتراف به گناه در نزد پروردگار همان توبه است

حضرت امیرالمؤمنین علیه‌السلام:  المُقِرُّ بِالذُّنوبِ تائبٌ. کسی که به گناهان خود اعتراف می‌کند، او دیگر توبه‌ کرده است. غرر الحكم: 1065. نکته: منظور حضرت با توجه به دیگر روایات اقرار و اعتراف به گناه در نزد پروردگار است و نه در نزد بندگان خدا و اعتراف به گناه در نزد بنده نه تنها توبه نیست بلکه خود گناه است.

حکم شرعی اعتراف به گناه در نزد دیگران

پرسش: آیا اعتراف به گناه و بازگو کردن آن در نزد دیگران جائز است؟ پاسخ: بازگو کردن گناه نزد دیگران فی نفسه جایز نیست. منبع: استفتاء سایت هدانا از دفتر مقام معظم رهبری. نکته: گناه جزء رازهای سری هر فردی است که جز او و خدا نباید کسی از آن با خبر شود و بازگو کردن گناه چندین مفسده ممکن است داشته باشد، یکی اینکه آبروی گناهکار نزد کسی که گناهش را بازگو کرده است، می‌رود و از چشمش می افتند و اینکه ممکن است رازش را در نزد دیگران هم فاش کند. دیگری اینکه بازگو کردن گناه نوعی اشاعه فحشاست و موجب ریخته شدن قبح گناه…