آرشیو دسته:

الامن من مکر الله یا ایمن دانستن خود از مکر خدا

در این دسته درباره گناه اعتقادی الامن من مکر الله یا ایمن دانستن خود از خدا و مسائل پیرامون آن بحث می‌کنیم. این گناه اعتقادی یک صفت رذیله متعلق به قوه غضبیه و نوعی افراط در رجا و امیدواری به خداوند متعال است و مبتلایان به آن داخل در گروه فریب‌خوردگان و مغرورین به خداوند متعال هستند.

الامن من مکر الله یا ایمن دانستن خود از خدا، در روایات و دعاها و رفتار عملی اولیای دین بسیار موردتوجه بوده است به‌طوری‌که در روایات جزء گناهان کبیره شمرده شده است.

روایت شده است که شخصی از حضرت امیر علیه‌السلام پرسید: اکبرالکبائر کدامند؟ آن حضرت فرمود: «الْامْنُ مِنْ مَکرِ اللَّهِ وَ الْا یاسُ مِنْ رَوْحِ اللَّهِ وَ الْقُنُوطُ مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ»(کنزالعمال: 4325.)

این گناه در آیه شریفه ذیل معرفی شده است:

«أَفَأَمِنُوا مَکرَاللَّهِ فَلا یأْمَنُ مَکرَ اللَّهِ إِلاَّ الْقَوْمُ الْخاسِرُونَ؛ آیا آن‌ها از مکر الهی غافل‌اند؟ درحالی‌که جز زیانکاران کسی از مکر الهی غافل نخواهد بود.»(اعراف: 99)

مکر به معنای این است که شخصی دیگری را غافل‌گیر کرده و به او آسیبی برساند و نوعی پنهانی بودن در این نیرنگ و غافلگیری در معنای اصلی آن نهفته است. همان‌طور که خدای متعال در قرآن، مکر خود را به‌گونه‌ای می‌داند که انسان‌ها آن را حس نمی‌کنند.[1] بنابراین مکر خدا، نهانی‌تر و نامحسوس‌تر از مکر غیر او خواهد بود.

امن از مکر خداوند به معنی ایمن بودن از سلب عطایای الهی توسط خدای متعال است. به این معنی که آدمی از عذاب الهی و امتحانات او ایمن نشیند و از عظمت و جلال او واهمه نداشته و در دل اندیشه مؤاخذه او را نداشته باشد.


[1]. سوره نمل: 50: وَ مَكَرُوا مَكْراً وَ مَكَرْنا مَكْراً وَ هُمْ لا يَشْعُرُونَ؛ و (آن نه گروه مفسد) دست به تدبير بزرگى زدند و ما نيز به تدبير بزرگى دست زديم، ولى آنها نمى‌فهميدند.

اقرار به گناه، گناه است، چون قبح گناه را از بی می‌برد

دلیل اینکه می‌فرمایند: اقرار به گناه خودش گناه است، به این است که قبح قضیّه آرام آرام از بین می‌رود. وقتی دو بار بگویند که نعوذبالله در فلان منطقه دزدی شده است، (و برخورد نشود) سومین بار و چهارمین بار هم خبر برسد، دیگر آرام آرام دزدی رایج می‌شود. دوبار بگویند: فلان جا اختلاس شده، بعد از سومین و چهارمین بار، دیگر قبح آن ریخته می‌شود.اگر اوّلین بار که اختلاس می‌شد، اعدام می‌کردند، در جامعه رواج پیدا نمی‌کرد. حکم مختلس، اعدام است. بنده مبانی فقهی آن را هم دارم که در اینجا جای بحثش نیست. امّا کجا مختلس اعدام می‌شود؟! بعد…

۱۹ گناه کبیره که در قرآن آمده است

«عمروبن عبيد» از امام صادق عليه السلام درباره گناهان كبيره‏اى را كه در قرآن آمده است پرسید. حضرت هم 19 گناه کبیره ذیل را با اشاره به آیات قرآن معرفی نمودند: 1-  شرك به خداست(بزرگترين گناهان كبيره) 2- نااميدى از رحمت خدا 3- ايمنى از مكر (عذاب و مهلت) خدا 4- عقوق (و آزار) والدين 5- كشتن انسانِ بى‏ گناه 6- نسبت نارواى زنا به زن پاكدامن 7- خوردن مال يتيم 8- فرار از جبهه جهاد 9- ربا خوارى 10- سحر و جادو 11- زنا 12- سوگند دروغ براى گناه 13- خيانت در غنايم جنگى 14- نپرداختن…

یکی از مصادیق بارز گناه کبیره‎ی ایمن دانستن خود از عذاب خدا

امام صادق علیه السلام :  اصرار بر گناه به معناى ایمن دانستن خود از عذاب خداست و کسى جز زیانکاران ، خود را از مکر (عذاب و مهلت) خداوند ایمن نداند. الإصرارُ أمنٌ ، و لا یَأمَنُ مَکرَ اللّه ِ إلاّ القومُ الخاسِرونَ . بحار الأنوار: 78/ 209/ 86.

چه گناهانى را خدا نمى بخشد؟

پاسخ: در روایات مىخوانیم: «اتّقوا المُحقّرات من الذّنوب فانّها لاتغفر»  از گناهان بی اهمیت شمرده شده پرهیز کنید که بخشیده نمى شوند. «وسائل، ج 15، ص 310»، دلیل: شاید به این دلیل که در گناهان کوچک، انسان احساس شرمندگى نمىکند و لذا به فکر توبه هم نمىافتد، بلکه جسارت و جرأت او بر تکرار آن زیاد و زمینهاى براى بخشش فراهم نمىشود. اگر کسى که مقدار کمى بدهى دارد، به طلبکار بگوید: تو که از منطلبى ندارى، مقدارى که مىخواهى ارزشى ندارد، او طلب خود را نمىبخشد، ولى اگر مبلغ بیشترى بدهکار باشد و نزد طلبکار آید و عذرخواهى کند،…

چهار چیز در گناه که بدتر از خود گناه است!

پیامبر گرامی اسلام صلی الله علیه و آله: أَرْبَعَةٌ فِی‏ الذَّنْبِ‏ شَرٌّ مِنَ‏ الذَّنْبِ‏ الِاسْتِحْقَارُ وَ الِافْتِخَارُ وَ الِاسْتِبْشَارُ وَ الْإِصْرَار چهار چیز در گناه وجود دارد که از خود گناه بدتر است : 1. کوچک شمردن گناه : یعنی وقتی به نامحرم نگاه شهوت آلود میکنی به خودت  بگویی : اینکه چیز مهمی نیست ، زنا که نکردیم ، قتل که نکردیم 2.  افتخار کردن به گناه : مثلا خاطره ی خلافکاریهای خودت را با افتخار تعریف کنی که بعله زمانی که توی گمرک بودم فلان قدر اختلاس کردم هیچ کس هم نفهمید. 3. شادمانی کردن به گناه : یعنی…

لزوم پرهیز از همه گناهان بخاطر مخفی بودن خشم پروردگار در معاصی

امیرالمؤمنین امام علی علیه السّلام : إنّ اللّهَ أخفى سَخَطَهُ فی مَعصیَتهِ، فلا تَستَصغِرَنَّ شیئاً مِن مَعصیَتِهِ، فرُبَّما وافَقَ سَخَطَهُ و أنتَ لا تَعلَمُ. خداوند خشم خود را در معصیتش پنهان کرده است؛ بنا بر این، هیچ معصیتى را خُرد مشمارید؛ زیرا چه بسا که آن معصیت با خشم خدا همراه باشد و تو ندانى. میزان الحکمه حدیث 6796 .

چگونه گناهان کوچک بزرگ می شوند؟

 از چیزهائی که گناه صغیره را کبیره می کند ، مسرت و خوشحالی از گناه مرتکب شده است ؛ زیرا لازمه ایمان به خدا و روز جزا اندوهناک شدن و پشیمان گردیدن از گناهی است که کرده هر چند صغیره باشد .    خوشحالی بر گناه    لذت بردن از گناه و شادمانى هنگام انجام گناه ، از امورى است که گناه را بزرگ مى کند و موجب کیفر بیشتر مى شود. در اینجا به چند روایت توجه کنید:     امیرمؤ منان على (علیه السلام) فرمود: بدترین بدها کسى است که به انجام بدى خوشحال گردد. ( عیون الحکم و المواعظ، ص294)   و نیز فرمود: کسى که از انجام گناه ، لذت ببرد…

بزرگترین گناه نزد خداوند

امام على علیه السلام : أعظَمُ الذُّنوبِ عِندَ اللّه ِ سبحانَهُ ذَنبٌ صَغُرَ عِندَ صاحِبِهِ . بزرگترین گناه نزد خداى سبحان ، گناهى است که در نظر گنهکار خُرد آید .غرر الحکم: 3141.

از مکر خدا غافل نباشیم

امام صادق علیه السلام : کانَ أمیرُ المؤمنینَ علیه السلام یقولُ : لا تُبدِیَنَّ عن واضِحَةٍ و قد عَمِلتَ الأعمالَ الفاضِحَةَ ، و لا یَأمَنِ البَیاتَ مَن عَمِلَ السیّئاتِ  امیر المؤمنین علیه السلام مى فرمود: تویی که کارهاى رسوا کننده کرده اى! نیشت را به خنده باز مکن و کسى که گناه کرده است ، نباید خود را از شبیخون (عذاب خدا) ایمن داند. بحار الأنوار: 73/ 317/ 4. .

خشم خداوند در کدام گناه است؟؟

امام على علیه السلام :  إنّ اللّه َ أخفى سَخَطَهُ فی مَعصیَتهِ ، فلا تَستَصغِرَنَّ شیئاً مِن مَعصیَتِهِ ، فرُبَّما وافَقَ سَخَطَهُ و أنتَ لا تَعلَمُ .  خداوند خشم خود را در معصیتش پنهان کرده است ؛ بنا بر این ، هیچ معصیتى را خُرد مشمارید ؛ زیرا چه بسا که آن معصیت با خشم خدا همراه باشد و تو ندانى . بحار الأنوار: 73/ 349/ 43.