آرشیو دسته:

کتمان شهادت

بسم الله الرحمن الرحیم

شهادت یکی از راه‌های اثبات حق و قابل اجرا در محکمه عدل است که گاهی شاهد با حضورش در دادگاه به اثبات حق گواهی می‌دهد و گاهی با شهادت باطلش، سعی در منحرف کردن حکم قاضی کرده و گاهی با عدم شهادتش، جهت حکم را بر علیه فردی و نفع شخص دیگر رقم می‌زند. لذا شرعا کتمان شهادت حرام، و اظهار آن واجب است.
از آنجایی که در کتمان شهادت معلوم نیست که چه حکمی بر نفع و یا علیه کسی رقم بخورد بنابراین خطری که در کتمان شهادت وجود دارد کمتر از شهادت باطل نخواهد بود.

کتمان به معنی پنهان کردن و عبارت دیگر مخفی کردن در دل تا آنکه چیزی از آن ظاهر نشود.
کتمان شهادت آن است که کسی از ادای شهادت پیش قاضی نسبت به وقوع حادثه یا عملی که او حاضر بوده و دیده است خودداری کند که موجب تضییع حق گردد. (منیع)

موارد جواز غیبت: 9. شهادت بر علیه مجرم در دادگاه

اگر عدّه‎‏اى كه به واسطه شهادت آنها حدّ یا تعزیر ثابت مى‏شود، فحشایى را مشاهده كرده باشند، مى‏‎توانند نزد قاضى در حضور مرتكب آن فحشا و یا در غیاب او به صورت شهادت از آن عمل زشت نام ببرند. ولى در جاى دیگرى، غیر از دادگاه، یاد كردن از آن خلافْ جایز نیست، مگر پاى وجوه و دلایل دیگرى در میان باشد. میزان الحكمه،ج‏8، ص588،گفتار شهید ثانى درباره مجوزهاى غیبت

برخی از واجبات و محرمات قضائی

1. قضاوت برای کسی که اهلیت آن را ندارد. «حرام» (اهلیت قضاوت را کسانی دارا هستند که مجتهد عادل جامع الشرایط فتوی و حکم باشند). 2. فضاوت برای کسی که اهلیت آن را دارد. «واجب، واجب کفائی» 3. دادخواهی نزد کسانی که جامع الشرایط قضا نیستند. (مگر آنکه استیفای حق متوقف بر آن باشد) «حرام» 4. عدالت در حکم برای قاضی «واجب» (حتی اگر یکی از طرفین مسلمان و دیگری غیر مسلمان باشد.) 5. رعایت مساوات بین دو طرف برای قاضی در سلام و جواب سلام و نگاه و کلام و ... اگر هر دو مسلمان باشند. «واجب» 6. قاضی به یکی از طرفین، در حالی که…