آرشیو دسته:

شرک به خدا

در این دسته درباره گناهان کبیره و نابخشودنی شِرک و پیرامون آن بحث می‌شود.

مفهوم شناسی شرک

شرک در برابر توحید قرار دارد یعنی شریک قائل شدن برای خدا و اعتقاد داشتن به چندین خدا و از گناهان کبیره محسوب می‌شود که نابخشودنی است.

شرک یعنی شریک قائل شدن برای ذات باری‌تعالی. کسی که برای خدا شریک قائل شود یا معتقد باشد که غیر خدا، صفات او را دارد و یا اینکه قسمتی از امر خلق به غیر او واگذار شده و یا اینکه غیر از او کسی را شایسته امرونهی و یا عبادت بداند مشرک است؛ و چنین شخصی قابل آمرزش در آخرت نیست. مگر اینکه در دنیا، توبه کند. مشرک کسی است که برای خدا شریک قائل باشد. إِنَّ اللَهَ لا یغْفِرُ أَنْ یشْرَک بِهِ وَ یغْفِرُ ما دُونَ ذلِک لِمَنْ یشاءُ؛ (نساء: 48)

اقسام شرک

در یک تقسیم‌بندی کلی شرک را به دو دسته نظری و عملی تقسیم کرده‌اند:

شرک نظری

شرک نظری مربوط به عالم عقیده و علم است، به عبارتی شناخت دروغین ذات و صفات خداوند که دارای انواعی است:

 الف- شرک در ذات خداوند (شرک ذاتی):

شرک در ذات، شریک قرار دادن برای خداست که به دو معنا استفاده می‌شود: یکی آن که انسان ذات خداوند را مرکب بداند و برای او قائل به جسمانیت باشد چنانکه گروهی از مسلمانان که به «مجسِّمه» مشهورند چنین اعتقادی دارند.

و معنای دیگر آن که کسی معتقد به چند خدای مستقل باشد. اعتقاد به موجودات قدیم دیگری که در عرض وجود خدای متعال بوده و استقلال در ذات داشته باشند شرک ذاتی از این نوع است. کسانی که به تثلیث یا ثنویت رو آورده‌اند توجه نکرده‌اند که حق‌تعالی حقیقت محض و بی‌نهایتی است که جایی برای وجود شریک باقی نمی‌گذارد درحالی‌که اعتقاد به شرک ذاتی سبب محدودیت ذات حق می‌شود. خداوند متعال در مورد کسانی که قائل به تثلیث شدند فرموده است: «لَقَدْ کَفَرَ الَّذیِِنَ قََالُوا اِنَّ اللََّهَ ثََالِثُ ثَلاََثَةِ وَ مََا مِنْ اِلََهٍ اِلاََّ اِلََهٌ وََاحِدٌ»، (مائده: ۷۳)، «آن‌ها که گفتند: خداوند، یکی ‌از سه خداست به‌یقین کافر شدند؛ معبودی جز معبود یگانه نیست.» هرگز اعتقاد به توحید و مبدأ بودن خداوند برای جهان با اعتقاد به موجودات دیگر

 ب- شرک در صفات ذاتی خداوند:

 شرک در صفات ذاتی خداوند به این معناست که فرد معتقد باشد، صفات الهی با ذات خداوند مغایرت دارد و دارای وجودی مستقل است. بر این اساس کسی که مانند اشاعره معتقد باشد که صفت خالقیت چیزی است و ذات خداوند چیز دیگری، مشرک محسوب می‌شود.

این نوع شرک بین علمای کلام مطرح است و عموم مردم از آن آگاه نیستند. به همین علت موجب خروج از دایره اسلام نمی‌شود، اما انسان را از رسیدن به مرحله عالی تقوا و ایمان بازمی‌دارد.

 ج- شرک در ربوبیت

این نوع شرک در میان اقوام و ملل مختلف رواج بسیاری داشته است آنان برای هر یک از پدیده‌های طبیعی مانند باد، باران، رویش گیاهان و … معتقد به خدایی مستقل بودند و به ربوبیت و تدبیر استقلالی آن‌ها باور داشتند.

شرک عملی

شرک عملی، مربوط به عبادت و عمل است که خود دارای مراتب گوناگونی است:

 الف. شرک جلی:

 اولین و بالاترین مرتبه شرک عملی که سبب خروج از اسلام می‌شود، شرک در عبادت و استمداد از غیر خداست که شرک جلی نامیده می‌شود.

 ب. شرک خفی:

مرتبه بعدی از مراتب شرک عملی، شرک خفی است که در مرتبه خود نیز دارای اقسام گوناگونی است:

1- شرک در خالقیت:

به معنای اعتقاد به وجود دو یا چند خالق مستقل به‌گونه‌ای که هیچ‌یک از آنان تحت سیطره و اراده دیگری نباشد که یکی از عمده‌ترین نمونه‌های آن اعتقاد به دو خالق شر و خیر است. عده‌ای می‌گویند: چون عالم دارای خوبی‌ها و بدی‌ها است، پس دارای دو آفریننده است. یکی یزدان که خالق خوبی‌ها و دیگری اهریمن که خالق بدی‌ها است.

2- شرک در اطاعت:

یعنی اطاعت از شیطان در چیزی که رضای خداوند در آن نیست. پس گاهی انسان اطاعت خداوند می‌کند و گاهی هم در اطاعت، شیطان را شریک خداوند قرار می‌دهد.

3- شرک در عبادت:

شرک در عبادت به معنای پرستش و خضوع و خشوع در مقابل غیر خداست که به ریا می‌انجامد.

سه نوع ظلم، سه نوع عقوبت

 اميرمؤمنان على عليه السلام :  آگاه باشيد که ظلم بر سه‏ گونه است: ظلمى كه هرگز بخشيده نمى‏شود (البته در صورتى كه انسان بدون توبه بميرد.) و ظلمى كه بدون مجازات نيست و ظلمى كه (قابل بخشش است و) از آن بازخواست نمى‏ شود. اما ظلمى كه بخشيده نمى ‏شود، شرك به خداست.  خداوند (در قرآن) فرموده است: «قطعاً خداوند شرك به خود را نمى‏ بخشد.» (نساء / 48.) اما ظلمى كه بخشيده مى‏ شود، ظلمى است كه انسان با گناهان صغيره، به خود كرده است. و اما ظلمى كه بدون مجازات نمى‏ ماند، ظلم بعضى از بندگان به بعضى ديگر است كه كيفر و قصاص…

۱۹ گناه کبیره که در قرآن آمده است

«عمروبن عبيد» از امام صادق عليه السلام درباره گناهان كبيره‏اى را كه در قرآن آمده است پرسید. حضرت هم 19 گناه کبیره ذیل را با اشاره به آیات قرآن معرفی نمودند: 1-  شرك به خداست(بزرگترين گناهان كبيره) 2- نااميدى از رحمت خدا 3- ايمنى از مكر (عذاب و مهلت) خدا 4- عقوق (و آزار) والدين 5- كشتن انسانِ بى‏ گناه 6- نسبت نارواى زنا به زن پاكدامن 7- خوردن مال يتيم 8- فرار از جبهه جهاد 9- ربا خوارى 10- سحر و جادو 11- زنا 12- سوگند دروغ براى گناه 13- خيانت در غنايم جنگى 14- نپرداختن…

موجبات ورود به بهشت و دخول به جهنم در حین مرگ

پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله: الْمُوْجِبَتَانِ: مَنْ مَاتَ یَشْهَدْ أَنْ لا الهَ إلّااللّهُ دَخَلَ الْجَنَّةَ وَمَنْ مَاتَ یُشْرِکْ بِاللّهِ دَخَلَ النَّارَ دو چیز موجب دو چیز است: یکی مرگ با شهادت به «لا اله الا اللّه» که سبب ورود به بهشت است و دیگر، شرک که مردن با آن باعث دخول به جهنم است. «جامع الأخبار: 1/ 50، فصل 24؛ بحار الأنوار: 3/ 4، باب 1، حدیث 10.»

برخی از واجبات و محرّمات اعتقادی

1. مرتد شدن (خارج شدن از دین اسلام) «حرام، از برزگترین گناهان» (کسی که پدر و مادر او مسلمان باشد و پس از بلوغ اظهار اسلام کند و سپس مرتد شود اگر مرد باشد کشته می‌شود و توبه‌اش در ظاهر پذیرفته نمی‌شود و اگر زن باشد...) 2. شرک به خدا «حرام، از بزرگترین گناهان» 3. انکار آنچه خدا نازل فرموده «حرام، از بزرگترین گناهان». 4. سِحر یعنی نوشتن، گفتن، دود کردن، شکل کشیدن، دمیدن، گره زدن، و امثال آن که دربدن یا عقل شخص سحر شده اثر کند «حرام» (ساحر اگر مسلمان باشد حد آن قتل است) 5. استخدام ملائکه، احضار جن، تسخیر ارواح، و امثال آن…

گونه ای جدید از شرک در ایران/ کوروش پرستی+تصاویر

حضور در مقبره کوروش کبیر و لحظه ای درنگ در اقدامات او برای ایران باستان گرچه مایه افتخار و مباهات هر ایرانی است (البته اگر این واقعیت داشته باشد!!!) اما گاهی اوقات واکنش هایی را از سوی برخی هموطنان شاهد هستیم که نه جای تشویق بلکه تقبیح دارد، وطن پرستی نزد ایشان به شرک تبدیل شده است تا جایی که برخی از آنها به مقبره کوروش سجده می کنندو ...؛ گویا معنای وطن پرستی و وطن دوستی اشتباه شده است. گناه شناسی به نقل از روزگار نو: میهن پرستی نشانه مهر به هموطن و مهر انسان به خانه و خانواده‌ است. ما این واژه را برای پاس‌داری از ارزش…

گفتن جمله «لا اله الّا اللّه‏» و رستگار شدن؟!!

سؤال: چگونه انسان با گفتن یک جمله «لا اله الّا اللّه‏» رستگار مى‏‎شود؟ پاسخ: گرچه در روایت آمده است: «قولوا لا اله الّا اللّه تفلحوا» (بحار، ج 18، ص 202) امّا مراد از آن تنها حرکت زبان نیست، بلکه عقیده به توحید است. کلمه «تفلحوا» از واژه «فلاحت‏» به معناى رستن است و به کشاورز فلّاح گویند زیرا وسیله رستن دانه را فراهم مى‏کند. براى رستن دانه از زیر خاک، سه مرحله لازم است: 1- ریشه خود را در عمق خاک فرو کند. 2- مواد غذایى لازم را جذب کند. 3- مانع بالاى سر خود را کنار بزند تا به فضاى باز برسد. انسان نیز اگر بخواهد به…

چرا خداوند عملی را که ذره‎ّّّای در آن شرک و ریا باشد، نمى‏‎پذیرد؟

سؤال: چرا خداوند کارهایى را که ذرّه‏اى شرک و ریا در آن باشد، نمى‏‎پذیرد؟ پاسخ: خداوند مى‏فرماید: «أنا خیر شَریک فمَن عَمل لى ولِغیرى فهو لِمَن عَمله غیرى» (وسائل، ج 1، ص 72) من بهترین شریک هستم، اگر کسى عملى را انجام بدهد که هدفش هم من و هم غیر من باشد، من سهم خود را به آن شریکى که براى من پنداشته واگذار مى‏‎کنم تا پاداش خود را از او بگیرد. آرى، هرکس و هر چیز را در کنار خدا قرار دادن، توهین به مقام الهى است. اگر کسى به شما بگوید: من شما و سنگ را دوست دارم، این توهین به شماست. اگر بگوید: از غذایى که تهیّه کرده‏ام،…

با توبه همه گناهان بزرگ حتی شرک هم بخشیده می شود

سؤال: خداوند در جایی از قرآن می‎فرماید: «إِنَّ اللّهَ لاَ یَغْفِرُ أَن یُشْرَکَ بِهِ وَ یَغْفِرُ مَا دُونَ ذَلِکَ خداوند غیر از شرک همه گناهان را می آمرزد» در جایی دیگر می فرماید: «إِنَّ اللَّهَ یَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِیعاً  خدا همه گناهان را مى‎آمرزد» آیا این تناقض در آیات نیست؟؟! جواب: برخی با استناد به کریمه 48 سوره مبارکه نساء، گمان کرده اند که گناه شرک، به هیچ روی قابل بخشش نیست چرا که این آیه می فرماید: إِنَّ اللّهَ لاَ یَغْفِرُ أَن یُشْرَکَ بِهِ وَیَغْفِرُ مَا دُونَ ذَلِکَ لِمَن یَشَاء وَمَن یُشْرِکْ بِاللّهِ…

اولین و بزرگترین گناه کبیره

اولین و بزرگترین گناه کبیره شرک به خداى تعالى است و به کبیره بودن آن، حضرت رسول و حضرت امیر المؤمنین و صادق و کاظم و رضا و جواد علیهم السلام تصریح فرموده‌اند بلکه از حضرت صادق (علیه السلام) مرویست که از هر گناه کبیره بزرگتر شرک به خدا است. و دلیل بر اینکه بزرگترین گناهان کبیره است، فرمایش پروردگار است، مى‌فرماید: «خدا نمى‌آمرزد شرک آورده شده به او را و غیر شرک را از هرکه بخواهد مى‌آمرزد»  یعنى اگر کسى مشرک از دنیا برود آمرزیده‌شدنى نیست، و غیر از شرک قابل آمرزش مى‌باشد. و نیز مى‌فرماید: «کسى که به خدا شرک آورد خدا بهشت…

به کدامین گناه انسان همیشه در جهنم می ماند؟

(ان الله لا یغفر ان یشرک به ویغفر ما دون ذلک لمن یشاء ومن یشرک بالله فقد افتری اثما عظیما) همانا خداوند کسی را که به ذات اوشریک آورد نمی بخشد وغیر ازاین اگرگناهی باشد آن رابنا بر مشیت خود می بخشد. هرکس که به خدا شریک سازد، همانا که اوگناه بزرگی کرده وبه خدا افتراء زده است. درجای دیگرارشاد خداوند است: (انه من یشرک بالله فقد حرم الله علیه الجنة وماوئه الناروما للظّلمین من انصار) هرآینه کسی که به ذات خدا شریک سازد خداوند بهشت رابرایش حرام می سازد. وجایگاه آن جهنم است. وهیچ احدی مددکار گناهکاران نیست. ازآیات مذکورقرآن…