افرادی که در قیامت اژدهایی به گردنشان آویزان است!

0 ۵۰۴

کیفر آنکه زکات مال ندهد

1- محمّد بن مسلم گوید: از امام باقر علیه السّلام راجع بکلام خدا که میفرماید سَیُطَوَّقُونَ ما بَخِلُوا بِهِ یَوْمَ الْقِیامَهِ (آنچه بدان بخل میورزند در قیامت طوق گردنشان خواهد شد) سؤال کردم، فرمود: هیچ بنده‏اى نیست که زکات مال نپردازد هر چند اندک باشد جز اینکه آن زکات را خداوند بصورت اژدهائى از آتش در قیامت طوق گردنش سازد و آن حیوان او را بگزد و گوشت او را بخورد تا خداوند از حساب (مردم) فارغ شود، و این معنى کلام خداوند است که میفرماید سَیُطَوَّقُونَ ما بَخِلُوا بِهِ یَوْمَ الْقِیامَهِ «1» فرمود: (یعنى) آنچه بدان بخل ورزیده‏اند از زکات.

2- ابو الجارود گوید: امام باقر علیه السّلام فرمود: خداوند عزیز در روز قیامت‏ مردمى را برمیانگیزد از گورها در حالى که دستهاى ایشان بگردنهایشان گره خورده باشد بدانسان که توانائى برداشتن اندک چیزى را ندارند و لو باندازه یا بقدر انگشتى باشد، و بهمراه آنان فرشتگانى باشند که سخت آنها را سرزنش و توبیخ نمایند، و گویند: اینان کسانى هستند که از مال بسیارى که خداوند در اختیار آنها نهاده بود حقّ خدا را نپرداختند.

3- حریز گوید: حضرت صادق علیه السّلام فرمود: نیست صاحب مالى نه نقره و نه طلا که زکات بر آن واجب شده باشد و او نپردازد جز اینکه خداوند او را در روز قیامت در سرزمینى سخت و لغزنده محبوس کند، و مسلّط سازد در آن سرزمین بر وى اژدهائى را که از شدّت زهر یا پیرى و فرتوتى موى سرش ریخته باشد- و این نشانه آنست که زهرش کشنده‏تر است- و این اژدها در این زمین هموار و لغزنده بدو حمله کند و او بگریزد و چون ببیند که از گزند آن رهائى نخواهد داشت براى نجات خویش دست خود بدهان او افکند و آن اژدها چون ترب آن را زیر دندان بجود، و سپس در گردنش چون طوق حلقه زند، و این است آنچه خداوند عزیز میفرماید: سَیُطَوَّقُونَ ما بَخِلُوا بِهِ یَوْمَ الْقِیامَهِ یعنى طولى نکشد که مایه بخلشان در قیامت طوق گردنشان گردد، و نیز هیچ شتردار و گاودار و گوسفند دارى نیست که زکات بر اغنام او تعلّق گیرد و او نپردازد، جز اینکه خداوند او را در صحرائى هموار باز دارد، و پایمال و خرد کند او را در آن زمین هموار هر حیوان سمّ‏دارى بسمّش، و هر صاحب دندانى بدندانش، و هیچ باغدارى خرما یا انگور و همچنین هیچ زارعى نیست که زکات بر محصولش تعلّق گیرد و او از دادن آن امتناع ورزد جز آنکه خداوند در قیامت آن زمین را تا هفتمین طبقه‏اش در گردن او چون حلقه درآویزد.

شرح: اعمال و رفتار و کردارى که در این جهان از انسان بوقوع مى‏پیوندد همه باقى خواهد ماند هم خود عمل و هم اثرش و هیچ کدام فانى نمیشود، و چون بذر و دانه که در دامان خاک بسپارند اعمال در این دستگاه آفرینش باقیست و رفته رفته تحوّل و تغییر مییابد و خود را کامل میکند و مانند دانه که در بهار سر از خاک بیرون میکند و بصورت سبزه و خوشه و سنبله خود را نشان میدهد آن اعمال نیز در عالم برزخ بصورتى و در روز رستاخیز بچهره کاملترى خودنمائى میکنند و بعنوان پاداش یا کیفر بصاحبش باز میگردد، البتّه کارهاى نیک بصورتى زیبا و رفتار زشت بصورتى کریه و منظره‏اى هولناک گریبانگیر انسان خواهد گشت.

و این حقیقت از نظر قرآن کریم مسلّم و بدون تردید است و در بسیارى از آیات گوشزد شده است چنان که میفرماید فَمَنْ یَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّهٍ خَیْراً یَرَهُ وَ مَنْ یَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّهٍ شَرًّا یَرَهُ «2» یا الْیَوْمَ تُجْزى‏ کُلُّ نَفْسٍ بِما کَسَبَتْ «3» یا وَ قِیلَ لِلظَّالِمِینَ ذُوقُوا ما کُنْتُمْ تَکْسِبُونَ «4» یا وَ ما تُجْزَوْنَ إِلَّا ما کُنْتُمْ تَعْمَلُونَ «5» یا یَوْمَئِذٍ یَصْدُرُ النَّاسُ أَشْتاتاً لِیُرَوْا أَعْمالَهُمْ «6» یا یَوْمَ یَنْظُرُ الْمَرْءُ ما قَدَّمَتْ یَداهُ «7» یا وَ وَجَدُوا ما عَمِلُوا حاضِراً «8» یا وَ إِذَا الْجَنَّهُ أُزْلِفَتْ عَلِمَتْ نَفْسٌ ما أَحْضَرَتْ «9».

همه این آیات شریفه و آیات بسیار دیگر دلالت دارند بر اینکه اعمال نابود نخواهد شد و در جهان دیگر با چهره‏اى نورانى و بهشتى، یا ظلمانى و جهنّمى بر عاملین خود باز خواهد گشت، و توقیف حقّ فقرا و مستمندان و منع زکات واجب بر حسب این حدیث شریف بصورت اژدهائى مهیب در مى‏آید و بر گردن مرتکبش حلقه میزند، و خوردن مال یتیم بشکل آتشى مى‏شود که در شکم خورنده آن میریزند، و ظلم ظلماتى خواهد شد که ظالم را در آن روز احاطه مینماید، چنان که رسول خدا صلّى اللَّه علیه و اله و سلّم فرمود:«الظّلم ظلمات یوم القیامه»

. و البتّه این مطلب با وجود بهشت و جهنّم هم اکنون و مخلوق بودن آنها منافاتى ندارد بلکه کاملا سازگار است زیرا با اینکه بهشت و جهنّم اکنون موجودند نعمتها و شکنجه‏هاى آن دو با اعمال و رفتار آدمیان ایجاد خواهد شد، و إِنَّ الْأَبْرارَ لَفِی نَعِیمٍ وَ إِنَّ الْفُجَّارَ لَفِی جَحِیمٍ یَصْلَوْنَها یَوْمَ الدِّینِ وَ ما هُمْ عَنْها بِغائِبِینَ براستى که نیکوکاران در بهشتند، و تبهکاران در دوزخ باشند و روز جزا و پاداش‏ بدان جا درآیند، و از آن غائب نشوند، و در آیه دیگر فرمود: تَرَى الظَّالِمِینَ مُشْفِقِینَ مِمَّا کَسَبُوا وَ هُوَ واقِعٌ بِهِمْ ستمکاران را خواهى دید که از آنچه کرده‏اند هراسانند و لا جرم بر ایشان فرود خواهد آمد. و در آیه دیگر فرمود مَنْ کَفَرَ فَعَلَیْهِ کُفْرُهُ وَ مَنْ عَمِلَ صالِحاً فَلِأَنْفُسِهِمْ یَمْهَدُونَ هر کس کفر ورزد همان کفر بر علیه او است و هر کس نیکى کند پس براى خویش بستر راحتى مى‏گسترد. چنان که امام صادق علیه السّلام فرمود:إنّ العمل الصّالح لیذهب إلى الجنّه فیمهّد لصاحبه‏.

همانا عمل نیک شخص ببهشت رود و براى صاحبش آسایشگاهى مهیّا و آماده کند. و این مختصر را گنجایش بیش از این نیست هر که طالب تفصیل بیشتر باشد بکتاب تجسّم عمل نگارش دانشمند معاصر جناب آقاى امین رضوى مراجعه فرماید.

4- داود بن فرقد گوید: برادرم نقل کرد که شخصى مرا براى پرسش خوابى نزد امام صادق علیه السّلام فرستاد و وى تخیّل میکرد که در خواب زنى ویرا مى‏آزارد و میگفت: شبى فریادى کشیدم که همسایگان آن را شنیدند (خوابش را براى امام نقل کردم) فرمود باو بگو زکات مال نمیدهى؟ (پیام رسانیدم) مرد گفت: بخدا سوگند زکات میدهم، امام فرمود: بگو اگر زکات هم میدهى لابد بمستحقّش نمیرسانى.
5- در یک روایت ابو بصیر گوید: از امام صادق علیه السّلام شنیدم فرمود: هر کس زکات مال نپردازد هنگام مرگ تمنّاى بازگشت کند و این معناى قول خداست‏ که میفرماید: حَتَّى إِذا جاءَ أَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قالَ رَبِّ ارْجِعُونِ لَعَلِّی أَعْمَلُ صالِحاً فِیما تَرَکْتُ «10» (تا اینکه یکى از ایشان را مرگ فرا رسد گوید: پروردگارا فرمان ده مرا بازگردانند امیدوارم در آنچه واگذاشته‏ام عمل خیر و شایسته‏اى انجام دهم) یعنى زکات آن را ردّ کنم.

 6- ابان بن تغلب گوید: امام صادق علیه السّلام فرمود: دو کشتن است در اسلام که هر دو را حقتعالى حلال کرده است، و کسى بدان حکم نمیکند تا هنگامى که قائم ما آل محمّد علیه السّلام قیام کند و آن حضرت علیه السّلام بدستور الهى در آن دو، حکم فرماید یکى مرد زناکاریست که زن داشته باشد که او را سنگسار کند، و دیگر کسى که زکات مال خود ندهد که او را گردن زند.
شرح: ممکن است مراد آن باشد که قائم علیه السّلام بیّنه و گواه بر زنا و ندادن زکات نطلبد و بعلم خود حکم جارى سازد، چنان که ظاهر روایت کافى است و اضافه‏اى دارد که آن جمله‏
لا یرید علیهما بیّنه
میباشد، و در این صورت منافات ندارد که کس دیگرى این دو قتل را انجام دهد و از روى بیّنه و دلیل و شاهد باشد.

7- در روایت دیگرى ابو بصیر گوید: امام صادق علیه السّلام فرمود: آنکه در ایّام حیاتش زکات مال خود را ندهد پس از مرگ طلب بازگشت کند، (2) و هر کس قیراطى از زکات واجب را ندهد، میخواهد یهودى بمیرد میخواهد نصرانى (یعنى با یهود  و نصارى محشور خواهد شد).
شرح: در روایت سابق که از ابى بصیر نقل شد طلب بازگشت در هنگام مرگ بود، در این روایت پس از مرگ.

 8- یکتن از روات از امام (صادق) علیه السّلام نقل کرده که فرمود: هر کس قیراطى از زکات واجب را نپردازد نه مؤمن است و نه مسلمان، و فرمود: مالى در بیابان یا در دریا تلف نشد مگر بسبب ندادن زکات آن. و نیز فرمود: چون قائم علیه السّلام قیام کند مانع الزّکاه را گردن زند.

پی نوشت:

(1) آل عمران: 180.
(2) هر کس باندازه ذرّه‏اى عمل خیر انجام دهد آن را خواهد دید و هر کس باندازه ذرّه‏اى عمل شرّ بجاى آورد آن را مى‏بیند.
(3) امروز که روز قیامت است هر نفسى جزا داده مى‏شود بهمان چه کسب کرده است.
(4) بستمکاران گفته مى‏شود بچشید آنچه را خود کسب کرده‏اید.
(5) جزا داده نشوید مگر بهمان چه کرده‏اید.
(6) در این روز همه مردم پراکنده و جداگانه محشور شوند تا کردارشان را بآنها بنمایند.
(7) روزى که انسان آنچه پیش فرستاده ببیند.
(8) ببینند آنچه کرده‏اند حاضر و مهیّا.
(9) هنگامى که بهشت را نزدیک کشند هر کس بداند آنچه را که حاضر ساخته است.
(10) المؤمنون: 102.

منابع:

ابن بابویه، محمد بن على‏،ثواب الأعمال و عقاب الأعمال / ترجمه غفارى، ص:

حمایت مالی از گناه شناسی

بسم الله الرحمن الرحیم

وَ جاهِدُوا بِأَمْوالِكُمْ وَ أَنْفُسِكُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ؛ وجهاد کنید در راه خدا با اموال و جانهایتان (توبه 41)

عزیزانی که تمایل دارند در اجر اخروی تعالی اخلاقیات در جامعه، نشر و تبلیغ احادیث و معارف اهل بیت علیهم السلام و انجام فریضه امر به معروف و نهی از منکر، شریک باشند تقاضا میشود که ما را در پرداخت هزینه های جاری سایت گناه شناسی از قبیل هاست، پشتیبانی فنی ، تالیف و تولید پستها و… یاری فرمایند.

نظر شما درباره این مطلب چیست؟

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

هشت − 3 =