آرشیو دسته:

تهمت و قذف

بسم الله الرحمن الرحیم
تهمت یا بهتان، از گناهان کبیره یعنی كسى را به بدى متهم كردن یا نسبت دروغین و ناروا به کسی دادن .
تهمت از ریشه‌ی «وهم» به معنی گمان مى‌باشد که «واو» آن به « تا» تبدیل شده است.
بهتان هم از ماده « بهت » به معنای متحیّر ساختن و شدن، عاجز و ناتوان شدن است و در لغت به معانیِ کذب ، دروغ بستن و افترا زدن آمده است.بهتان از آن رو بر افترا و دروغ بستن اطلاق می‌شود که چنین کاری شنونده یا فرد مورد افترا را مبهوت و متحیّر می‌سازد.
قذف هم نوعی تهمت است و در لغت عبارت است از مطلق رمى یعنى افکندن سنگ و … ولى در اصطلاح فقه یعنی رمى به زنا یا لواط است یعنى به فردى تهمت زدن و نسبت ناروا دادن و گفتن این که او زنا کار یا اهل لواط است.
قذف از جمله گناهانی است که حد شرعی دارد.

هر کس وارد جای بدی شود، مورد اتهام واقع گردد!

امام صادق علیه السلام به سفیان می‌فرمایند: ای سفیان پدرم مرا به سه چیز ادب کرد… و فرمود: ای پسرکم … هر کس وارد جای بدی شود، مورد اتهام واقع گردد! نه تنها نباید انسان عاقل به جایی برود که مورد تهمت قرار بگیرد، بلکه باید سعی نماید که کاری نکند که مردم به او سوء ظن پیدا کنند و در موارد سوء ظن، آن‌ها را روشن کند تا سوء ظنشان برطرف گردد. نقل شده است پیامبر اکرم صلی الله علیه آله وقتی که در مسجد معتکف بودند، زنی به دیدار ایشان رفت، در همین هنگام دو نفر از انصار که عبور می‌کردند، به آن حضرت سلام نمودند. فوراً پیامبر خدا جواب…

مجازات تهمت ناموسی (قذف)

امام صادق عليه السلام : كسى را كه تهمت ناموسى مى زند، بايد هشتاد تازيانه زد و از آن پس، هرگز شهادتى از او پذيرفته نيست. مگر بعد از آن كه توبه كند يا سخن خود را تكذيب كند. القاذِفُ يُجلَدُ ثَمانينَ جَلدَةً و لا تُقبَلُ لَهُ شَهادَةٌ أبَدا إلاّ بعدَ التَّوبَةِ أو يُكَذِّبَ نفسَهُ . ميزان الحكمه - محمد محمدی ری شهری جلد : 9 صفحه : 320

شرورترین مردان

  جابربن عبدالله انصارى مى‏ گويد: رسول خدا صلى الله عليه و آله به اصحاب رو كرد و فرمود: « أ لا اخبِرُكم بِشِرارِ رِجالِكُم‏؟» «می خواهید بدترين مردانتان را به شما معرفى كنم؟» عرض كرديم: اى رسول خدا! بفرمائید فرمود:  «إنَّ مِن شِرارِ رِجالِكُمُ البَهّاتُ الجَرِي‏ءُ الفَحّاشُ، الآكِلُ وَحدَهُ، و المانِعُ رِفدَهُ، و الضّارِبُ عَبدَهُ، و المُلجِئُ عِيالَهُ إلى غَيرِهِ»  «از شرورترين مردان شما كسانى هستند كه به مردم پيوسته تهمت مى ‏زنند، گستاخند، بد زبانند، تنها خورند، دستِ دهنده ندارند، بنده (زیردست) خود را مى ‏زنند، و…

قرار گرفتن ترک کننده حج در ردیف دیوث، فتنه گر، زناکار با محارم، جادوگر و…

ترک کردن و انصراف از حج یکی از گناهان کبیره است که بزرگی و شدت آن را می توان از انتساب کافر به تارک حج و قرار گرفتن او در ردیف دیوث، فتنه گر، زناکار با محارم، جادوگر و... در وصیت وصیت پیامبر خدا (صلی‏ الله‏ علیه ‏و آله) به علی (علیه‏ السلام) فهمید. حضرت فرمودند:  ای علی! از این امت ده گروه اند که به خداوند بزرگ کافر گشته اند: تهمت زننده (یا بدزبان یا دروغگو) و جادوگر و مردی که درباره زن خود غیرت و تعصب ندارد و مردی که به حرام از عقب با زنی نزدیکی کند و کسی که با حیوانی مجامعت کند و کسی که با محرم خود مباشرت کند و کسی که در…

حد قذف

هر انسان مکلّفى به مرد مسلمان بالغ و عاقل و آزاد و دارای همسر بگوید: یا زانى یا بگوید: یا لائط و یا بگوید: یا منکوحاً فى دبره یا بگوید: انت زان و یا بگوید: انت لائط حال به هر زبانى که این کلمات را ادا کند به عربى یا عجمى و گوینده مفاد و معناى این کلمات را هم بداند با این خصوصیات حدّ قذف بر وى اجرا مى‌شود و آن عبارت است از هشتاد تازیانه که در آیه صریحا آمده و در این امر فرقى میان آزاد و بنده نیست. اگر مکلفى به جماعتى ناسزا بگوید و آنها را نسبت به زنا یا لواط دهد حکم آن است که اگر دسته جمعى براى داد خواهى نزد حاکم…

۱۹ گناه کبیره که در قرآن آمده است

«عمروبن عبيد» از امام صادق عليه السلام درباره گناهان كبيره‏اى را كه در قرآن آمده است پرسید. حضرت هم 19 گناه کبیره ذیل را با اشاره به آیات قرآن معرفی نمودند:  1-  شرك به خداست(بزرگترين گناهان كبيره)  2- نااميدى از رحمت خدا  3- ايمنى از مكر (عذاب و مهلت) خدا  4- عقوق (و آزار) والدين  5- كشتن انسانِ بى‏ گناه  6- نسبت نارواى زنا به زن پاكدامن  7- خوردن مال يتيم  8- فرار از جبهه جهاد  9- ربا خوارى  10- سحر و جادو  11- زنا  12- سوگند دروغ براى گناه  13- خيانت در غنايم جنگى  14-…

هر که به جاهاى بد وارد شود، مورد سوء ظنّ و تهمت قرار گیرد

امام صادق عليه السلام: هر كه پرده ديگرى را كنار زند، عيبهاى خانه خودش نمايان شود و هر كه تيغ ستم بركشد، با همان كشته شود و هر كه براى برادر خود چاهى بكَنَد، خود در آن افتد و هر كه با نابخردان درآميزد، بى‏مقدار شود و هر كه با دانايان بنشيند، با وقار و گرانمايه شود و هر كه به جاهاى بد وارد شود، مورد سوء ظنّ و تهمت قرار گيرد. مَن كَشَفَ عَن حِجابِ غَيرِهِ تَكَشَّفَت عَوراتُ بَيتِه، و مَن سَلَّ سَيفَ البَغيِ قُتِلَ بِهِ، و مَنِ احتَفَرَ لِأخيهِ بِئرا سَقَطَ فيها، و مَن داخَلَ السُّفَهاءَ حُقِّرَ، و مَن خالَطَ العُلَماءَ…

کسی که همه اعمال خیرش تباه است: زننده تهمت ناروا به زن یا مرد پاکدامن

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هر كس به مرد يا زن پاكدامنى تهمت زند، خداوند اعمال او را باطل گرداند و روز قيامت هفتاد هزار فرشته از پيش رو و پشت سرش بر او تازيانه زنند و مارها و كژدم‏ها بدنش را بگزند و آنگاه امر شود او را به آتش برند. مَن رَمى مُحصَنا أو مُحصَنَةً أحبَطَ اللّهُ‏ عَمَلَهُ‏، و جَلَدَهُ يَومَ القِيامَةِ سَبعونَ ألفَ مَلَكٍ مِن بَينِ يَدَيهِ و مِن خَلفِهِ، و تَنهَشُ لَحمَهُ حَيّاتٌ و عَقارِبُ، ثُمّ يُؤمَرُ بهِ إلَى النّارِ. ثواب الأعمال: 335/ 1.

کسی که شیطان بر او ولایت دارد

امام جعفرصادق (علیه‌السلام): هرکس داستانی نقل کند و قصدش ظاهر ساختن بدی‌ها و ریختن آبروی مؤمنی باشد و بخواهد او را از چشم مردم بیندازد خداوند متعال ولایت خود را از او برمی‌دارد و ولایت شیطان را جایگزین آن می‌نماید. مَن رَوی مُؤْمِنٍ رِوایَةً یُریُدبِها شَینَهُ وَ حَدْمَ مُروُءَ تِهِ لِیَسقُطَ مِن أَعیُنِ النّاسِ، اَخرَجَهُ اللهُ عَزَّ وجَلَّ مِن وِلایَتِهِ الی وِلایَةِ الشّیطانِ. (ثواب و عقاب‌الاعمال، ص ۵۴۷)